Snor-en-Co.reismee.nl

Kokkari

De laatste nacht in Kampos, de laatste nacht in Sirena Residence. Wat is het goed geweest in dit prachtige kleinschalige complex. Service met een glimlach, een bijzonder ruime kamer, groot balkon met fijne stoelen, prima bedden, regelmatig schone lakens en handdoeken, een mooie tuin met heerlijk zwembad, de rustgevende spa, en het uitgebreide ontbijt was ook al zo smakelijk. Hier hadden we best twee weken willen blijven. Bij het vertrek werden de koffers voor ons gehaald en in de auto gestopt, en na een stevige handdruk werden we uitgezwaaid terwijl we de straat uitreden. Vol verwachting naar Kokkari, ons afvragend of het NOG beter zou zijn dan onze eerste week.


De weg langs de kust was op sommige stukken nogal smal, en qua verkeer ook een stuk drukker. De kliffen waren ruw en spannend, en zee was prachtig blauw. We kwamen langs aardig wat terrassen en restaurantjes langs de kustlijn, maar “ons Armonia” hadden we niet gespot. Aangezien het voor het plaatsje Kokkari moest liggen, en Kokkari al erg dichtbij kwam, zijn we maar even terug gereden. En inderdaad, daar zag ik toch warempel een bordje tussen de bloemen verstopt.

We parkeerden langs de drukke straat, en liepen een steil pad naar beneden waar het hotel zich bevond. Daar meldden we ons en onze kamer was ook al klaar om te betrekken. Vergeleken bij Sirena was het een stuk kleiner. Een doorsnee hotelkamer met een bed en een  kleine badkamer. Dat was even wennen. Het uitzicht vanaf ons balkon was wel prachtig, al zijn de stoeltjes op het balkon meer bedoeld voor personen met flinke spekken op het zitvlak.

Nadat we ons geinstalleerd hadden, zijn we op korte inspectie om het hotel gegaan. Er is een aardig groot terras, half onder parasolletjes, en half ongedecoreerd. Er is een kleine bar, en een paar treden lager bevind zich een heerlijk zwembad met ligstoelen. Op deze plek voelde ik pas een beetje wind en dat was meer dan welkom want de temperatuur is absoluut boven de 30 graden. De receptionist kan me nog meer vertellen dat het aan deze zijde van Samos koeler is dan aan de zijde van Kampos. In ieder geval niet bij het hotel, want doordat het hotel in een baaitje ligt, is het in ieder geval vandaag zo dat we weinig tot geen wind vangen. 

Na de hotelronde stappen we in de auto om Kokkari te ontdekken, op zoek naar wind. Een kort ritje, en een parkeerplaats is ook zo gevonden. We hebben van de receptioniste een goed adres meegekregen om een dag Turkije te gaan realiseren. Het kost even wat, maar het is vakantie en dus besluiten we het maar gewoon te regelen. Zondag zijn we de hele dag fijn onder de pannen ! Een leuk vooruitzicht.

We lopen richting de zee, langs het strand met stenen in plaats van zand. De zeebries is hier heerlijk voelbaar, en dat maakt het een stuk draaglijker om te flaneren. Het water is ook hier 100 tinten helder blauw, en na een stukje lopen langs wat baaitjes en bootjes,


 vinden we een plek met alleen maar terrassen. We kiezen een terras met dikke kussens in de stoelen, en bestellen bier en tzaziki (hoe verrassend) Het uitzicht is prachtig. 

Er speelt een kind met een schepnetje, de meeuwen dobberen op het water, er steekt een rotsig eilandje uit het water en de tzaziki …. ooooh, de tzaziki. Dit is vermoedelijk de beste die we tot noch toe gegeten hebben.

Als we wat bijgekomen zijn, lopen we door een klein valletje toeristenwinkels, via een kleurige kerk



 terug naar onze stomende auto op de parkeerplaats zonder schaduw. Terug naar het hotel, waar ik nog even met de auto langs een muurtje schaaf tijdens het parkeren. Wat een doos ! Wat een stomme actie ! Flink de pest had ik erin. Hoe krijg ik het voor elkaar. Maar ook … hoe kunnen ze de parkeerplaats bij dit hotel zo ongelooflijk knullig smal en ontoegankelijk maken. En bovenal, wie zet dat muurtje daar dan ook ineens neer.


Snel vergeten. Het leed is tenslotte geschied. En het is maar een hartstikke nieuwe huurauto :-( . Tijd om de irritatie eruit te zwemmen, en nog wat te lezen, bloggen, en dit alles onder het genot van een enorm luidruchtig krekelconcert. We komen onze week wel door … toerend in onze auto ... met wat krassen …. 


Reacties

Reacties

Meliss

Accept and move on :D

Joke

:(
Vergeet de kras ...

Kijk naar 50 tinten blauw :) en eet tzaziki ;) ....

Maar wat een genot weer de blog en foto's!!

mammaja

Jammer, na je enthousiaste verhaal, komt de domper. 't Is niet het einde van de wereld hoor, dat krasje wordt ook wel weer weggewerkt. Nog een heel fijne week en jullie vermaken je wel. Liefs

Jan

Voor de laatste vakantieweek nog heel veel leef plezier.
Laat jou niet uit het veld slaan door die kras op de auto.
Blijf OPTIMIST

Ik zal nog even vertellen wat het toppunt van een optimist is:
Een optimist kreeg een baksteen op zijn hoofd.
Hij was blij dat het geen schoorsteen was.

Ton

Dat is kl.... Zo,n schade,maar het is materiaal!
Een tip Maakt er wel een duidelijke foto van.
Als ze soms moeilijk doen.Nog een fijne week.groeten

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!