Snor-en-Co.reismee.nl

Schiphol - Kaapstad

Met Ciara loeiend rond de daken, en een nacht vol hazenslaapjes omdat mijn hersenspinselen overuren maakten met alles wat er tijdens de vlucht door dit woeste weer verkeerd kon gaan, zijn we om 5u30 de dag toch maar gewoon begonnen. Beetje lood in mijn schoenen had ik wel. Onze taxi was keurig op tijd, en de dame kondigde haar komst ook nog een minuut of 10 van tevoren aan. Keurig. Niet dat ze te verstaan was. Ze deed reuze haar best om Nederlands te klinken, maar er was werkelijk geen touw aan vast te knopen. Dat werd dus een stil ritje richting Schiphol. Stil qua conversatie, want op de weg was het behoorlijk druk.

Op Schiphol kon de korte route weer genomen, met dank aan de manke benen van Snor. Het heeft gek genoeg zo zijn voordelen. De koffers waren keurig op gewicht, de rugzakken waren na een kleine controle ook oke, en bij de paspoorten zijn we ook al gewoon doorgelaten. Dat moest gevierd, en met de frietluchten van MacDonalds in de neusgaten hebben we onze thuis gesmeerde bammetjes genuttigd met een bakkie thee/koffie. Time flies, vooral met Ciara in de buurt, en dus liepen we richting onze gate. Een flinke trippel, helemaal als de roltrappen niet functioneren. Ach, we konden onderweg naar Kaapstad nog lang genoeg zitten.

Onze blauwe vogel stond al klaar. Een grote jongen, en het boarden begon ook al vrij snel. Gelukkig was het opgehouden met regenen, en ik zag zelfs een stukje blauwe lucht. Gewapend met mijn fles water, en de vingers gekruisd, zijn we op de geplande tijd naar de startbaan getaxied en vertrokken. Vol gas, en de lucht in. Zonder brokken, schudden en gekke perikelen, hopla naar 10 km hoogte met een noodgang. De wolken verdwenen steeds verder onder ons, en ik heb weer genoten van het uitzicht. 

Wolken blijven fascinerend om van bovenaf te bekijken. Een wit donzen bedje, soms met een doorkijkje op de besneeuwde Dolomieten, of zonder wolken uitkijken over de woestijn, en in de avond de zonsondergang. Een prachtige wolkenwereld !

De vlucht verliep rustig, op een half uurtje turbulentie na. 1 hobbel in de lucht is niet zo erg, maar een hele straat met kinderkoppies is vervelend. Helemaal als de stewardessen worden verplicht om de bediening te laten zitten en toch vooral even de riemen om te gaan doen, dan krijg ik wel even vervelende jeuk.

Maar ach, wat is een half uur schudden op een vlucht van ruim 11 uur ?! De overige tijd hebben we genoten van wat films, een heerlijke warme maaltijd, wat tukjes, en wat muziek. Dan nog een paar keer de benen strekken, en een snackje graaien in het gangpad. Aan mijn boek ben ik niet eens toegekomen. Moet de volgende reis toch NOG verder weg.

De landing ging wat wiebelig, maar we zijn zonder kleerscheuren uitgestapt. Joech-heej. Ciara, eat your heart out. Wij zijn blij dat toch alles een beetje voorspoedig verlopen is, maar na 11 uur sardientje spelen zijn we wel wat gaar en moe. Ten opzichte van Nederland is het in Kaapstad trouwens 1 uurtje later. Zo gaat de tijd wel heul snel !

We schuifelen door een lange gang richting de koffers. Vier mannen met mondkap wachten ons nog op, en meten of we koorts hebben. Als blijkt dat we Coronavrij zijn, mogen we door en komen we aan bij 3 bagagebanden. De derde band spuugt alle koffers uit Amsterdam uit. Alle koffers staan trouwens keurig rechtop op de bagageband. Hier is werk van gemaakt, want in Nederland liggen ze doorgaans plat, schots en scheef. ook deze reis zijn onze koffers meegekomen ,en das altijd prettig. 

Zo keurig als de koffers hier stonden, zo keurig in lijn stonden ook de chauffeurs van de taxi’s met naambordjes in de hand. Niet 3 rijen dik achter elkaar, maar als een lange slang naast elkaar. Grappig.

Ons chauffeur begeleid ons keurig rustig richting de ophaalplek, en gaat zelf zijn auto even halen, want die staat wat ver weg. Het waait flink, en het is net 19 graden rond middernacht, maar de temperatuur voelt echt zalig aan. Daarna komt de Mercedes ons oppikken en zoeven we door het enorme Kaapstad. In een klein half uurtje belanden we bij ons eerste verblijf.

Het is een klein guesthouse, gelegen achter een stevig hek, en we worden vriendelijk ontvangen. We moeten een formulier invullen, en we krijgen de ontbijtzaal even te zien. Verder zijn er niet al te lange verhalen (ze wil natuurlijk zelf ook gewoon naar bed ). Belangrijk was nog wel de kluis. Ze deed even voor hoe het werkte. Dicht ging prima, maar open … niet meer. Mooi. Ik leg mijn paspoort wel onder mijn kussen.

We werkten de dame onze keurige kamer uit, en ploften al snel neer op bed. Koffers opzij, tandjes poetsen, benen strekken, geen vliegtuiggeluiden meer. Even een blogje knutselen, en dan mogen de luiken dicht. Eindelijk …..  …. slapen ...… voor even ... 

Reacties

Reacties

Manon

Yesssss... fijn om te lezen dat de vlucht voorspoedig ging zeg ... laat het avontuur nu maar echt beginnen!!

Jolanda

Fijn om te lezen dat de heenweg prima is verlopen! Heerlijk de komende 3 (bijna) weken jullie reisverhalen lezen. Ik kijk ernaar uit! Enjoy Africa....

Joke

Yeahhh, blij dat je weer op het vaste land staat! Als jullie lekker gaan genieten ,geniet ik stil mee aan deze kant. ;)

Joyce

Fijne vakantie!

Tom

Ik vroeg me al af of jullie erdoorheen waren gekomen ! Heel fijn, want er waren weer veel annuleringen!

Ingrid

Gelukkig...
Het viel gewoon mee met Ciara, tis gewoon een wat wilde meid .. nou genieten hè!
X

Frank

Fijne vakantie en de groetjes aan Snor.

Loes

Zo dat ritje zit erop... op een paar hobbels na... nu lekker genieten en ben benieuwd naar jullie foto's en verhalen

mammaja

fijn, dat het allemaal zo vlotjes is verlopen. We gaan met je mee reizen. Liefs

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!