Snor-en-Co.reismee.nl

ladies and gentleman ... we've got him !

Vannacht had ik plafonddienst : Staren naar het witte plafond, ogen open, gedachtes aan. Lekker zinloos, maar de slaap kwam domweg niet, en dat had alles te maken met mijn vuurdoop van vandaag. Mijn eerste Afrikaanse kilometers in het witte monster gaan verreden worden, en ik heb er ontzettend geen zin in en heb mezelf bloednerveus weten te praten. Lekker bezig … Goed. Geen gezanik. Dit kan ik gewoon.

De route is uitgestippeld, en we vertrekken na het ontbijt en dat is dit keer net na 10 uur. Wel wat aan de late kant. Het wordt een tour van zo’n 150 kilometer en er zijn minimaal 4 stops gepland. De gastvrouw van het Walden House vertelde ons dat de sommige belangrijke wegen rond 18 uur dicht gaan ivm een “speech of the nation”. Voor die tijd willen we dus terug zijn van ons rondje om niet in een verkeerschaos terecht te komen. Snel beginnen dus maar, want we hebben al onze minuten hard nodig !

Het hek van ons verblijf uit rijden gaat prima, en de eerste meters moet ik voor mijn afwijking naar links nog ff flink opletten op de hoge stoepranden. Ook een vehikel die links van mij reed terwijl ik van baan wisselde spotte ik ff niet. Dat geeft de burger moed …. NOT ! Met een lichte schrik in mijn lijf, maar zonder grote of kleine brokken, zijn we Kaapstad uitgereden, en al was het soms wat filerijden, het ging prima.

De eerste stop was bij Muizenburg. Gelegen aan de kust, en geroemd om zijn surfers en gekleurde strandhuisjes. Die huisjes staan bij een piepklein zandstrandje, en zijn prima om je even te kunnen omkleden, en zijn echt te leuk om niet te fotograferen. Snor wachtte even in de auto tot de foto’s geschoten waren, en daarna reden we door naar de volgende plek waar alle toeristen heen gaan.

Boulders Beach. Alsof we gisteren nog niet genoeg pinguins gespot hebben, wilden we toch nog naar deze plek toe waar hele families pinguin verblijven/ Toch een beetje gek idee als je erbij stilstaat dat het hier momenteel echt wel een graadje of 27 is. Lijkt toch niet echt weer voor een pinguin.

Met goedkeuring van de parkeerwachters mochten we de auto parkeren op de invalideplek (beetje spannend, want het “invalide-vignet” hebben we hier niet). Om het onszelf NOG makkelijker te maken, hebben we de fiets-pinguin express naar de toegang van het de pinguinkolonie genomen. Een tuktuk met een fiets als “brommertje”. Wij kunnen ZO goed voor toeristje spelen. Alles voor het gemak van Snor, om op deze manier wat energie over te houden voor waar het ons daadwerkelijk om gaat. Een vriendelijke jongeman met de tropische naam Lovedale fietste ons in een paar minuutjes erheen,

en we vroegen of hij ons na 3 kwartier weer op wilde pikken. De naam Lovedale van deze vriendelijkerd vond ik behoorlijk prachtig. Zijn vriend heette trouwens Sunnie. Dit bedenk je toch niet. Echte vakantienamen, en het is nog bijna Valentijnsdag ook !

De tickets werden gekocht, en eenmaal door het toegangspoortje, zagen we de prachtig blauwe zee, rotsen, en via keurige vlonders liepen we zigzaggend naar beneden, richting het strandje waar de zwart/witte gezelligerds zich bevonden. En het waren er behoorlijk wat ! Behoorlijk wat toeristen trouwens waren er trouwens ook. Wie kijkt er nu eigenlijk naar wie ?!

Het uitzicht over de grijs/witte rotsen, het wier, de stenen, de blauwe zee en de wolkeloze lucht was betoverend. De pinguins waren stil en maar hadden hun bek geopend. Tja, het WAS ook best warm. Sommige beestjes waren druk bezig met het uitbroeden van hun ei. Hard werk met deze temperatuur.

Snor heeft op de weg terug een stop gemaakt in een altijd wel aanwezig toeristenval, en ik heb nog even een andere vlonderwandelingetje gemaakt tussen wat struiken en bomen door. Het eindpunt van dit korte tripje keek uit richting het eerste uitkijkpunt waar ik net vandaan kwam. Ja, een behoorlijk prachtig stukje natuur en keurig nieuw aangelegd ook.

Volgens afspraak haalde onze Lovedale ons met zijn overdekte fiets op, en waren we klaar voor een stukje taart en wat drinken. De “mudcake” was zeer smakelijk, al doet de naam wellicht anders vermoeden. Na de verzorging van de innerlijke mens konden we door naar stop nummer 3.

Stop 3 zou het meest Zuidelijke stukje van Afrika worden. En ook daar waren we niet alleen. De toegang naar dit Nationale Park stond 3 rijen dik, en een snelle doorstroom was er ook niet. Lekker Afrikaans, maar niet zo handig want we willen nog altijd op tijd weer thuis zijn. Een ding weet ik zeker … dit gegeven is een slecht uitgangspunt voor een blije onbezonnen vakantie-gevoel. Eenmaal door de hefbomen gingen we het Nationale Park in.

In het park zelf waren ze op sommige plekken de wegen aan het verbeteren. Verstandig, gezien de grote hordes toeristen die hier komen. Echter levert het ook weer veel ongewenste rustpunten op. Om geen tijd te verliezen, besluiten we maar meteen naar DE plek te rijden waar het ons vooral om gaat: Kaap de Goede Hoop. Het is niet meer dan een bord, maar het is wel HET bord waar iedere toerist een foto van wil.

Het is even wachten op je moment of fame maar dan oh dan kun je luidkeels verkondigen …. ladies and gentleman … we’ve got one ! Vooral niet denken aan de prijs die we betaald hebben om deze foto te kunnen maken, want ook DAT gaat van je vakantiepret af.

We hebben zelfs in de rij moeten staan om de foto te laten maken, maar ook DAT mag de pret niet drukken. De locatie is prachtig ! De zee, de brekende golven, de omliggende bergen. Die ga ik nog even beklimmen, om toch weer een sprankje van het ultieme wandelplezier te ervaren. Lekker stappend over rotsen, het uitzicht is zo mooi. Ik snuif de verfrissende zeelucht op, kijk om me heen en voel een blij huppeltje in mijn hart. Topplek !

Al met al, is het onze eigen schuld dat we niet lang van het hele park kunnen genieten. Moet je maar op tijd vertrekken niet waar. Dus, de verschillende mogelijkheden tot wandelen (jammerrrrr de bammer, maar geen tijd), de vuurtoren bij Cape Point (noop, niet gezien), en andere noemenswaardige uitzichtpunten. We hebben ze allemaal gemist. Maar DE foto is in de pocket, en dus zijn we TOCH happy.

Tijd voor de laatste bezienswaardigheid, en dat is de mooiste (tol)weg langs de westkust : Chapmans Peak. Slingerend en klimmend langs kliffen (het hoogste punt ligt op 590 meter) , met de prachtige blauwe zee op links. Gelukkig zijn er lekker veel plekken om even te stoppen en te genieten. Weergaloos ! Prachtig !!! Maar dan ook ECHT prachtig !!

En dan is het klaar. Het is bijna 18 uur en ik ben er wel een beetje klaar mee. Doodmoe van de slapeloze nacht en van het turen en sturen. De slapeloze nacht bleek ook nu weer onnodig. Voordeel is wel dat ik vannacht vast verrukkelijk slapen zal.

Wel moet er nog gegeten worden, want DAAR ontbrak de tijd helaas voor. Op pad met de taxi is vandaag lastig met het speech-gebeuren. Gelukkig zit er een restaurant op de hoek van “onze” straat. Twee minuten lopen en dus schuiven we daar aan. Heerlijk eten tegen een betaalbaar bedrag. Wat een feest. Snor zat te knagen aan een struisvogel en ik had een echt Afrikaans wijntje. Omdat dat wel een beetje hoort vind ik dan weer.

Rond 21 uur vielen mn luiken echt dicht. Oma wil slapen. Uuuuuuren slapen. Met een trots gevoel omdat ik het toch maar heb geflikt in het Kaapstadse verkeer. En al moet ik na 5 jaar nog altijd wat wennen aan het “nieuwe vakantie vieren”, we hebben toch maar weer mooie nieuwe herinneringen gemaakt ! Proost !! Op het leven !!

Reacties

Reacties

Joke

En wederom ben ik trots op je !! Je doet het gewoon weer ;-×

Meert

Proost lieverd! kus

Marianne

Kei wijf.... zo stoer...k geniet van t vakantie verhaal

Ingrid

Ik vind ut knap hoor. En dan smaakt zo’n wijntje dubbel zo lekker..
x

Joke vd H.

Wattttt goooooooeeeeeeeeed

Jolanda

Heerlijk om jullie zo te zien genieten....en ik geniet met jullie mee!! Wat een mooie uitzichten en prachtige foto's. Ga zo door blije eitjes!!

PeRi

Ziet er weer heerlijk uit !! lekker genieten lieverds.

Hans

Wat een prachtig verhaal weer en wat een mooie foto's! Jij kunt boeken schrijven! En ik vind je zo dapper! Geniet ervan allebei. Je bent prachtige herinneringen aan het opbouwen.

Mariska

Wat een prachtige uitzichten en die schattige pinguïns, zo leuk!! En zelfs links rijden flik jij! Super cool ??

mammaja

wat een leuke dag hebben jullie gehad, prachtig weer en schitterende omgeving. Ben erg blij voor jullie. Ik ga nu naar de volgende blog, want ik loop een beetje achter. Maar dat wist je al. Dikke kus

Jan.

Jullie zijn in een heel vreemd land terecht gekomen.
Het is toch een land waar je links moet rijden.
Kijk nou eens naar de eerste foto in dit verhaal.
Daar zie je een auto netjes links rijden,die andere auto rijd rechts.
Alles is daar zeker mogelijk. !!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!