Snor-en-Co.reismee.nl

Duizend tinten groen

Zoals ik al had voorspeld. Als een baby heb ik de hele nacht geronkt, dus laat de nieuwe dag maar komen. Ik had er zin in, want we gingen naar de botanische tuinen Kirstenbosch vandaag. Eerst ontbijten natuurlijk, en naast ons bord lag een fortunate cookie met hartjes erop. Oh ja, het is valentijn ! je zou het bijna vergeten. Doorgaans “vieren” we dit commerciele gebeuren niet, maar zo’n gelukskoekje is wel bijzonder attent. Voor vertrek maken we nog een gezellig praatje met de dames bij de receptie, en ze helpen ons weer goed op weg met wat tips voor ons bezoek aan de botanische tuin. Topvrouwen zijn het !

De taxi haalt ons op en zet ons voor de deur af. Relaxt weer, maar ik kwam tot de conclusie dat we in dit geval best ZELF hadden kunnen rijden. De parkeerplaats was vlakbij de ingang, in tegenstelling tot onze info. Ach wat … geen stress over het verkeer hoeven hebben is ook wat waard.

Beetje pech was het weer. Bij vertrek was het aardig bewolkt, Bij aankomst bij de tuinen miezerregende het, en daar kun je goed nat van worden ! We hadden visioenen van ons bezoek aan de botanische tuin in Kandy / Sri Lanka. Tropische stortbuien speelde ons toen parten. Dit was toch minder erg …. Als het maar WEL op ging houden.

Eerst de tickets maar aanschaffen, en omdat het een groot park was, en Snor zijn energie nog altijd aan de lage kant is, zijn we weer gegaan voor het gemak. Een uurtje toeren met een golfkarretje. Niet iets waar ik erg opgewonden van raak, maar anders missen we de helft van het park, en DAT is ook niet de bedoeling.

We moeten nog wel een uurtje wachten, en ik heb opgemerkt dat de golftourkarretjes aan de zijkanten open zijn. Wij en de camera’s willen niet verzopen en verlopen terugkomen na het rondje park, dus ga ik op missie. Rennend naar een winkeltje elders in het park waar ze regenponcho’s verkopen. Bergje op, bergje af, trappetjes nemend en al kaartlezend kom ik aan bij de winkel, en ga met een noodgang weer terug en laat hijgend aan Snor de gescoorde vormeloze zakken zien. Neutraal wit voor Snor , en een zonnig gele voor mij. Dat had ik toch maar mooi geflik. Alleen werd het vanaf dat moment droog … Hij is fijn …..

Twaalf uur zaten we klaar in ons karretje, samen met 5 anderen. Snor zat achterstevoren op het achterbankje, en ik een bankje ervoor met de neus naar voren gericht, maar DAAR was de ruimte te beperkt voor zijn slappe been. Het golfkarretje werd aangeslingerd en vanaf het moment van vertrekken was de lol eraf.

De kar klonk als een slechte brommer, hobbelde behoorlijk, en stonk ook nog eens een uur in de wind, want de uitlaatgassen waaien zo je neusgaten in. Ik hoef niet te vertellen hoe tof dat is. De chauffeur wist veel te vertellen over het park, de plantjes, de bloemetjes en de beestjes. Althans …. Dat denk ik. Hij was door de herrie van de draaiende motor onverstaanbaar voor iedereen die niet naast hem zat. Verder maakte hij wel wat korte stops om iets aan te wijzen (kijk hier, en oh daar is ook iets leuks) , maar tijd om te kijken waar hij het over had, of zelf een foto te maken, was onmogelijk. En voor Snor achterop de kar was het hoe dan ook een verloren zaak om te zien wat de chauffeur VOOR zich aanwees. In 5 minuten was ik er al helemaal klaar mee. Ook Snor was not amused. Een halve tour hebben we nog volbracht, maar we hadden al rijdend een slimme plek gekozen om afscheid van de tour te nemen. Ik heb gevraagd of hij wilde stoppen en met groot genoegen hebben we deze minkukel en zijn hobbelige flutkar uitgezwaaid. Met ons vertrokken er nog 3 personen. Blijkbaar waren we niet de enigen die niet zo gecharmeerd waren van de tour.

Tijd om de canopy boomtoppentour te doen. Uitzicht over de boomtoppen, al wandelend op grote hoogte over een houten vlonder. Dit was wel ff andere koek dan het boomkroonpad in Drenthe. Prachtige bergen met een pluk wolken erover, groen groen groen in alle hoedanigheden om ons heen. De locatie van dit park is echt prachtig ! Het slingerende vlonderbruggenpad wiebelde wat onder het gewicht van de toeristen, maar dat was enkel even wennen. Dit was genieten van de rust, de omgeving en het moment.

Het park deed wat denken aan het park Sri Lanka. Verschil was wel dat er niet heel veel bloeiende bloemen waren, en dat vond ik persoonlijk wel wat jammer. Desalniettemin was er genoeg moois te zien EN te ruiken.

Geurende kruiden en bloemen. Enorm geweldige bomenlanen, en eenzame grootse exemplaren. Grote perken verend gras waar je mocht picknicken en dromen. Daar werd op deze Valentijnsdag best gebruik van gemaakt ! Ik heb nog “jacht gemaakt” op wat fladderende vlinders en wat vogels. Een ware uitdaging, overigens met wisselend succes.

Ook de beeldentuin was erg leuk om even te zien. Het waren verschillende beelden van voornamelijk menselijk figuren.

Het park lag tegen een berg op, en juist dat verschil in hoogte geeft mooie doorkijkjes. De slingerende paadjes vind ik gezellig om te bewandelen. Ook de locatie waar met grote regelmaat concerten worden gegeven heb ik gespot. Een groot podium en een enorm verend grasveld ervoor, en op de achtergrond de bergen. Zonnetje erbij en ik kan me levendig voorstellen dat een concert een magische ervaring zal zijn.

Bij een restaurantje hebben we weer heerlijk geluncht, om zo energie op te doen voor we het stuk terug liepen naar de ingang. Een heerlijke geslaagd maaltje weer. Wel vraag ik me af hoe het kan gebeuren dat ik een schone lange broek aanheb waar ik al vrij snel voedsel op knoei, terwijl ik doorgaans NOOIT knoei. Wed van Murphy zeker ? Gelukkig is het vakantie, en heb ik maar 1 dunne lange broek mee, en GEEN wasmachine bij me. Dat wordt improviseren om de vlek te elimineren.

Ondanks de vlek, en de stinktour, en een piepklein traantje omdat ik soms zo de schurft in heb dat zaken niet gewoon kunnen gaan zoals ze gingen voor het infarct roet in het eten gooide, hebben we ook nu weer een geweldig fijne dag gehad met dit mooie brok natuur. Ik ben nou eenmaal een natuurmeisje, maar ook natuurmeisjes moeten weer terug naar het thuishonk in Kaapstad. Geeft niks.

Op ons thuishonk werden we NOGmaals verrast, want op onze kamer stond een fles rose-champagne, 2 hartjeschocolaatjes en een Valentijnswens. Echt alleen maar lof voor de dames van dit verblijf. Ze krijgen van ons een dikke tien plus voor alles wat ze doen en regelen.

Onder het genot van het chocolaatje, poets ik met zeep de vetvlek uit mijn broek, begin ik met een stuk van mijn blogverhaal en het nagenieten met de foto’s. Vanavond gaan we laat aan ons avondmaal bij Beleze. Ik plaats de blog VOOR ons avondmaal, zodat ik de trouwe lezers niet een dag te lang laat wachten. Na het avondmaal zal ik de koffer alvast klaarzetten voor de eerste doorreis van onze vakantie. Weg uit Kaapstad. We hebben nog ontzettend veel niet gezien. Dat zat erin, maar wie weet ….. komen we ooit terug.

Reacties

Reacties

Joke

Traantje mag !
Hebben ze geen reis scootmobiel? Voor het geval dat ?! ...
Maar wat een schoonheid weer !
Xx

Mimi

Wat zijn het mooie foto’s ondanks dat je niet alles hebt kunnen zien. Hopelijk hebben jullie op de volgend locatie weer van die lieve dames die net even wat meer doen. Dat maakt veel goed. Denk aan je eigen motto: pluk de dag! Ik geniet iig van je verhalen. Xx

Jan.

Heb genoten van die mooie tuin. Het is velen malen beter als door een stad te dwalen.
Geef mij de natuur, de natuur is toch echt, en de stad is namaak. Jammer dat jij gemorst
hebt op jouw mooie broek. niks om geven, het gaat toch om de binnenkant.
Laat jouw humeur er niet onder lijden. Indien mogelijk blijf zoveel mogelijk genieten.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!