Snor-en-Co.reismee.nl

Fladderen in Stellenbosch

Of het de fles wijn was, of de voorgaande slapeloze nacht .. ik heb als een roosje geslapen. Voor we richting het ontbijt schoven, had ik bij de receptie gecheckt of er een verloopstekker aanwezig was voor domme toeristen die hun eigen stekker vergeten waren. Helaas hadden ze deze niet, maar een ander Nederlands stel die hier ook verblijft was zo vriendelijk die van hun even aan ons te lenen. Top !! Meteen heb ik mijn mobiel, de laptop, de batterij van mijn camera, en ook Snor zijn attributen aan de oplader gelegd. Nu maar hopen dat we er mee door kunnen tot we weer terug zijn in Nederland.

Het ontbijt zag er geweldig uit. Schalen met fruit, kannen met verse vruchtensappen, een schaal met allerhande vleeswaren, yoghurt en cruesli’s, cupcakes. Kiezen blijft niet eenvoudig, maar gelukkig hebben we morgen nogmaals keuzestress.

Na het ontbijt zijn we erg rustigjes opgestart en hebben ons eerste uitstapje gepland naar een vlindertuin, wat een paar kilometer verderop lag. Aan bordjes plaatsen voor de toeristen doen ze hier niet zo erg, dus waren we net ff te ver doorgereden. We hadden bij “de buren” geparkeerd, en liepen via een sluiproute alsnog naar de ingang.

Het was een beetje vergane glorie, en fris rook de tropische “kast” het ook niet. Wel hebben we prachtige vlinders gespot. Enorm veel variatie in de soorten fladderaars was er ook niet, maar al met al was ut aardig om te spotten.

Naast vlinders waren er ook hokken met wat kleine en grotere papegaaien. Een van de grijze leukerds met een rode kop had ik al eerder gespot vanaf de andere kant van het hek. Toen keek hij al zo schattig, maar toen we eenmaal in zijn huis rondliepen zocht hij ons vrij snel op, en liep lekker licht waggelend achter ons aan. Als we hetzelfde pad terug liepen, kwam hij ook weer terug. Een beetje aandacht vond ie blijkbaar wel erg gezellig.

Een mooie witte knapperd deed nog even een kort dansje en groette ons met “hallo”, en een ander wilde liever het hok uit en probeerde het slot te forceren.

Cavia’s krioelden bij elkaar rond de voederbakken, stokstaartjes, slangen, schildpadden en griezelige spinnen waren er ook. Echt wel van alles om te zien, maar het kon ons toch niet zo bekoren. Tijd om te vertrekken en op zoek te gaan naar “oom Samie ze winkel”. Dat mocht volgens de boekjes niet gemist worden, dus zette we de navigatie op Stellenbosch om eens te gaan kijken.

Stellenbosch was groter dan verwacht. Het was druk qua verkeer, en eigenlijk hadden we geen precies adres voor de plek waar we moesten zijn. Dan maar even wat rondrijden. Wie weet reden we er wel vlak langs. Dat werd echter geen succes, en het viel me op dat het qua parkeren ook wel eens een beetje lastig kon worden. Toen we langs een botanische tuin reden, besloten we daar maar even naar toe te gaan. Konden we meteen een hapje eten, en vragen waar die toeristenmagneet van een winkel zou zijn.

We deelden een ge-wel-di-ge bobotie, en poppetje vier wist ons uiteindelijk te vertellen waar we moesten zijn. Een wandelroute werd op een servet genoteerd, en er werd ons verzekerd dat het maar een minuut of 5 lopen zou zijn. Snor was dapper en besloot te gaan lopen.

Door statige straten met luxe woningen, winkels, kunstgalleries en restaurants hebben we gelopen,

maar ik kan er kort over zijn … we hebben de winkel niet gehaald. De 5 minuten waren er al meer dan 30, en halverwege zijn we omgekeerd, terug naar de tuin. Snor zijn benen waren er klaar mee. Een beetje balen was het voor beiden wel.

Voor we in de auto stapten had ik nog een mini-rondje in de tuin gemaakt. Het was lang zo groot niet als Kirstenbosch, maar er waren aardige hoekjes, waterlelies in alle kleuren, en kassen met prachtige bloemen en cactussen.

Vooral het stuk park waar de bonsai-bomen stonden waren prachtig. De lol was er na de tegenvallende zaken echter wel een beetje af voor vandaag, dus het werd een korte snelle turboronde.

Op naar “huis”, naar een biertje/wijntje in de zon, naar een stukje blog, een boek en ons verheugen op een nieuw avondmaal.


Dat viel voor het eerst een beetje tegen, maar Snor zat te smullen van zijn laatste avondmaal. We hadden een gezellige avond met een ander Nederland stel en zo werd het een bonte boel. Laat rolden we naar huis, en de bloglezers moesten even een dagje wachten. Ik had namelijk OOK nog een beetje vakantie :-)

Reacties

Reacties

Meliss

Klinkt wel erg dramatisch hoor snor zijn laatste avondmaal? haha

Joke

Denk dat de winkel ook vakantie heeft ?
En het is alweer bijna klaar... wat vliegt de tijd...

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!